SpinDoktorzy.PL

O dwóch akcjach mających skłonić do głosowania i do głosowania na Bronisława Komorowskiego, które przeprowadziła młodzieżówka PO, informuje dzisiejsza prasa. Jedna wydaje się trafiona, druga – niekoniecznie.

Niezależnie od tego, kto ostatecznie wygra wybory, dotychczasowy przebieg kampanii prezydenckiej wskazuje, że strategia sztabu Bronisława Komorowskiego, obliczona na to, by głównym elementem różnicującym najpoważniejszych kandydatów była kategoria „normalności”, nie sprawdza się.

To, co zostało najgłośniej powiedziane na wczorajszej promocji „kandydata normalnego”, nie wymaga wielu słów komentarza. Niech się tym martwi Sławomir Nowak, bo to on zawalił, dając wolną rękę najbardziej odrealnionym honorowym członkom komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego. Ale kto mógł przypuszczać, że sensownie skorzysta na tym Władysław Frasyniuk?

Trudno wygrać walkę licząc na to, że przeciwnik zanudzi się na śmierć. Nawet jeśli jest się mistrzem tej dyscypliny. Nie mówiąc już o takim szczególe jak to, że w sportach walki sędziowie nakładają na zawodnika karę za pasywność. A jeśli sędziów jest kilkanaście milionów, prawdopodobieństwo nałożenia takiej kary jest wielkie.

Zaskoczeń nie ma: jeszcze zanim Jarosław Kaczyński zdecydował, że będzie kandydował w wyborach prezydenckich, rozpoczęła się zmasowana kampania mająca dać odpór zbliżającemu się powrotowi brutalnej dyktatury o nazwie IV RP. W jaki sposób powinni reagować na to spindoktorzy PiS?

W tym tygodniu, za sprawą wywiadów udzielonych radiu TOK FM przez dwóch niegdysiejszych rywali z czasów afery Rywina, poznaliśmy jedno ze słów, które – spokojnie można na to postawić pieniądze – w najbliższej kampanii prezydenckiej odmieniane będzie w wielu przypadkach.

Być może z ważnymi decyzjami politycznymi nie ma co czekać. Trzeba je podejmować teraz, na gorąco, gdy jeszcze wszyscy jesteśmy poruszeni i autentycznie chcemy być lepsi.

Po Andrzeju Olechowskim trudno się spodziewać, że wymyśli proch lub nawet coś mniej wybuchowego. On sam ma tego świadomość i nie udaje, że jest wynalazcą. Z nudy, która od niego bije, postanowił zrobić swój znak rozpoznawczy. Pomysł – przyznajmy – całkiem ciekawy i oryginalny, jego realizacja jednak, no cóż: nudna

Miał być Tomasz ATRAKCJA Nałęcz i jest. W roli kandydata na prezydenta niegdysiejszy przewodniczący komisji śledczej ds. afery Rywina idzie – mówiąc krótko – po bandzie. Nie wierzy w sondaże, które nie dają mu szans, jest za to przekonany, że coś go łączy z – uwaga! – Barackiem Obamą. Kampania bilboardowa właśnie ruszyła.

Unia Pracy. Czy ktoś jeszcze pamięta tę nazwę, nie mówiąc już nawet o wiedzy, co za nią się kryje? Ale nie chcemy być wcale złośliwi – przeciwnie: kierownictwu UP należy się uznanie, że z własnych słabości zdaje sobie sprawę i im przeciwdziała. Jak? Wystawiając jako kandydata na prezydenta Gierka. Adama Gierka.