Wpadka w obszarze komunikacji politycznej może być wykorzystana na korzyść lub niekorzyść kandydata. Gdy ma być dowodem na jego ludzki, przyziemny tryb życia – wspiera go, gdy zaś potwierdza jego niekompetencję, niezborność i zagubienie – pełni zgoła inną, destrukcyjną dla kandydata funkcję.
Twierdzenie, że coś jest źle, stało się polską specjalnością. Można powiedzieć, że osiągnęliśmy w tym mistrzostwo świata. Nie ma takiej sytuacji, w której Polak nie potrafiłby narzekać. Ba, na bazie tej naszej cechy dało się zbudować liczną i silną partię polityczną. Ewenement na skalę światową.
Zdziwiłby się śp. kardynał Richelieu, gdyby mu powiedziano, że postać jego zausznika, ojca Józefa, stanie się symboliczna i z całą pewnością częściej wspominana przez polityków następnych pokoleń, niż on sam. A jednak jest to faktem, gdyż o ile wielki kardynał był wybitną jednostką, o tyle ojciec Józef stworzył typ.
Palikot zdecydował się na udzielenie wywiadu „Newsweekowi”, choć, wiedząc, o co będzie pytany, mógł omijać redakcję z daleka. Czy zmienił zdanie na temat Lecha Kaczyńskiego? I tak i nie. Niejednoznaczność odpowiedzi na to pytanie nie oznacza jednak, że Palikot wyrażał się precyzyjnie.
Pamiętam kreskówkę z kaczorem Donaldem, który zbierał skarby krzycząc „moje, moje, moje”. Im więcej zbierał, tym stawał się mniejszy. Im stawał się mniejszym, tym mniej mógł udźwignąć.
Nieliczni pamiętają o cięgach, jakie spadły na H. Sienkiewicza ze strony historyków za jego wizję historii zaprezentowaną w Trylogii, a przede wszystkim za gloryfikację nędznego, w gruncie rzeczy króla, jakim był Jan Kazimierz.
To, o czym każdy Polak dyskutował w domu każdy wie. Dyskutował nawet ten, który publicznie temu zaprzecza. Przyznajemy, że pogrążyliśmy się w smutku i zadumie. Tylko niewielu przyzna, że zaduma dotyczyła (i nadal dotyczy) prezydenta, ale przyszłego.
Nie tylko Polska zatrzymała się by uczcić pamięć tych, którzy zginęli w sobotniej katastrofie. Świat jednoczy się z nami w bólu, zewsząd płyną kondolencje. W sobotę przeżywaliśmy szok i niedowierzanie. W niedzielę przyszedł czas na wspomnienia. Dziś czarny poniedziałek.
Nowa wersja starej reklamy: uderzamy człowieka w głowę komputerem za 3 tys. PLN. Głowa pęka. Powtarzamy operację przy użyciu prymitywnej maczugi za 87,50 PLN sztuka. Głowa pęka. Głos zza kadru: jeśli efekt ten sam, to po co przepłacać?
Podczas gdy cała Polska zastanawiała się czy przedstawienie w reżyserii Komorowskiego i Sikorskiego jest zgodne z prawem Państwowa Komisja Wyborcza orzekła, że owszem i show can go on…
Rys. Łukasz Lenda