[...] rozkażecie zebrać informacje, na jakich zasadach prowadzony jest w tych okolicach handel winem i po jakich cenach, a także skąd mieszkańcy biorą sól i ile ona kosztuje w sprzedaży detalicznej, oraz na koniec – gdzie wg Waszej orientacji należy urządzić komory celne na nowych ziemiach [...]
Prawo i Sprawiedliwość w ramach szantażu obiecuje współpracę zaraz po tym jak usłyszy przeprosiny. Bronisław Komorowski odstawia szopkę przepraszając za Kurskiego, zamiast za Palikota. Oto w jaki sposób politycy chcą pokazać, że stać ich na dyplomację i łagodny język dyskusji politycznej.
Są pewne standardy zachowań stare jak świat. Ponieważ są skuteczne, nie zmieniają się i pewnie nie zmienią. Można najwyżej zdumiewać się ludzkiej naiwności, na której wciąż żerują. Jednym z takich zachowań jest to, że złodziej odwracając od siebie uwagę pierwszy i najgłośniej krzyczy: łapaj złodzieja!
Czy może być normalnym kraj, w którym od czasu do czasu i to bez specjalnego entuzjazmu obejdzie się jakąś tam rocznicę sukcesu, za to solennie i regularnie obchodzi się jubileusz każdej możliwej klęski? I czy widział ktoś miejsce jakiejś klęski, nad którym nie krążyłyby kruki, wrony, sępy? Pytanie tylko pozornie odbiega od charakteru naszego portalu.
Niewykluczone, że Kaczyńskiemu łatwiej przełknąć przegraną, gdy w perspektywie pojawia się fotel premiera. Niewątpliwie obecne, jakże wysokie poparcie daje Jarosławowi realne szanse ,by kolejny raz został premierem. Warto jednak pamiętać, że do kolejnych wyborów sporo może się zmienić i warto zacząć już teraz ważyć swoje słowa.
Kiedy Sienkiewicz opisywał, jak to pan Michał z murzami „lali wodę na szable”, co miało być przypieczętowaniem zgody i braku agresywnych zamiarów, czytelnicy na ogół nie zastanawiali się, co się stanie z tak potraktowaną stalą. A przecież to oczywiste.
No to po wyborach, przynajmniej I ich turze. Komorowski zdobył ponad 41 % głosów, Kaczyński prawie 37 %, Napieralski prawie 14 %, ku zaskoczeniu wielu – Korwin-Mikke 2,5% – więcej od Pawlaka, który otrzymał niespełna 2%.
Aktor, który zapomniał tekstu, lub pomylił role ma problem. Brnąć dalej, licząc, że czar jego osobowości zastąpi widzom treść, czy też zejść ze sceny i przeprosić widownię za niedyspozycję. Nawet, jeśli wiązałoby się to ze zwrotem pieniędzy za bilety. Najgorsze, co może zrobić, to wmawiać widzom, że właśnie takiego przedstawienia chcieli.
Gdybym przyleciał do Polski z Marsa i moim pierwszym kontaktem z polityką było to, co DZIŚ mówią kandydaci na prezydenta, odniósłbym wrażenie, że trafiłem do raju. Oglądając spoty, czy słuchając wywiadów, trudno znaleźć coś z czym nie mógłbym się zgodzić.
Twierdzenie, że coś jest źle, stało się polską specjalnością. Można powiedzieć, że osiągnęliśmy w tym mistrzostwo świata. Nie ma takiej sytuacji, w której Polak nie potrafiłby narzekać. Ba, na bazie tej naszej cechy dało się zbudować liczną i silną partię polityczną. Ewenement na skalę światową.
Rys. Łukasz Lenda