Jarosław Kaczyński wciąż eksploatuje dyżurny temat PiS-u – katastrofę smoleńską oraz katalog jej uhierarchizowanych przyczyn. Jak się okazuje osobisty zamach Putina wymierzony w prezydenta Kaczyńskiego zaczyna przegrywać z działaniami innego wybitnego spiskowego stratega – Tuska.
Kaczyński zagłębia się w bezmiar szaleństwa a Ziobro buduje PiS-BIS. Jesteśmy świadkami przemian prowadzących do rewolucji po prawej stronie polskiej sceny politycznej. Czas pokaże czy będą to zmiany na lepsze.
Jeszcze niedawno Ludwik Dorn nie widział swojego miejsca w PiS-ie a i partia PiS nie widziała u siebie miejsca dla Dorna. Dziś PiS jest bardziej zakonserwowany niż onegdaj, Dorn dostrzegł jednak pole do współpracy – jak sam rzecz zdefiniował: „autonomicznej współpracy”.
Jeszcze za dziecka tłumaczono mi, że czasem warto się zastanowić nad sobą i podejmowanymi działaniami, gdyż nie jest stosowne mieć pretensje do całego świata za własne niepowodzenia. Patrząc na zachowania niektórych polityków, widzę u nich braki w elementarnym wychowaniu.
W ramach działań na rzecz ujawnienia prawdy smoleńskiej Antoni Macierewicz wpadł na rewelacyjny pomysł – o pomoc należy poprosić Amerykanów. Biorąc pod uwagę stereotyp, iż Amerykanie lubują się w teoriach spiskowych oraz to, że podobną teorię tworzy Macierewicz należy przyznać, iż misja może zakończyć się sukcesem.
Widać wyraźnie, że ścieżki polityczne Pawła Poncyliusza, Michała Kamińskiego, Adama Bielana i kilku innych polityków PiS-u coraz bardziej oddalają się od głównej drogi, którą podąża ta partia ze swoim liderem… Zbigniewem Ziobro na czele. Czy buntownikom brakuje odwagi do kreowania swoich losów politycznych?
Mawia się, że gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta. W polityce rzecz się ma inaczej, gdyż gdzie dwóch się bije tam trzeci pozostaje w tyle. Czy to dlatego, że walka jest bardzo wciągająca, czy też dlatego, że trzeci ma małą siłę przebicia to już kwestia sporna.
Każda kolejna wypowiedź Jarosława Kaczyńskiego dowodzi, że przyjęta przez niego taktyka wyborcza i strategia budowania wizerunku PiS-u wymaga nieszczęść, ofiar-męczenników i cierpienia. PiS AD 2010 to partia stuprocentowo martyrologiczna, niezdolna do funkcjonowania w warunkach pokoju.
Spory dobrze się sprzedają – to chyba zauważyli wszyscy, którzy śledzą wiadomości z kraju. Gdy sporu nie ma możemy liczyć na to, że media wykreują dla nas odpowiedni, czyli przyciągający uwagę, odwracający ją natomiast od innych, ważniejszych kwestii. Nie inaczej ma się rzecz obecnie.
Stało się. Żenująco niski poziom dyskursu politycznego ostatnich lat to jeden z bodźców, który popchnął człowieka do czegoś więcej niż przepychanek u stóp krzyża. Z nienawiści do PiS-u zabił przypadkowe osoby tylko dlatego, że przebywały w łódzkiej siedzibie tej partii. Dla polskiej polityki nadeszła dziś nowa era.
Rys. Łukasz Lenda