SpinDoktorzy.PL

Zmasowany atak na Radosława Sikorskiego po jego sławetnym występie w Bydgoszczy jest tak nagły, tak gwałtowny (by nie rzec – agresywny) i prowadzony w takim tonie, że obserwator polskiej polityki nieuchronnie dochodzi do wniosku, że to co widzi od kilku dni w mediach, to produkt zmajstrowany na miarę czyichś potrzeb i na czyjeś zamówienie.

Tytuł prowokuje, bo ma prowokować. Jeżeli z raportu Kancelarii Sejmu wynika, że wśród trzech najczęściej wagarujących w 2009 roku posłów byli wicepremier Pawlak i Palikot, wiceprzewodniczący klubu PO, trudno nie dostrzec w tym materiału na kampanię z zakresu czarnego PR-u.

Były prezydent odniósł się do uprawianej przez prezesa Kaczyńskiego kampanii negatywnej skierowanej przeciw Sikorskiemu jako ewentualnemu kandydatowi PO na prezydenta. W rozmowie z Moniką Olejnik zdefiniował swoje odczucia z tym związane jako obrzydzenie.

Prezes Kaczyński, dał, jak wszem i wobec wiadomo, kolejny popis paranoicznego ataku, tym razem na Sikorskiego jako ewentualnego kandydata w wyborach prezydenckich z ramienia PO.

Nikt już chyba nie ma wątpliwości co do tego, że Mariusz Kamiński bezstronnym politycznie szefem CBA nie był, obecnie zaś nie jest bezstronnym byłym szefem CBA. Rozminął się też zapewne co najmniej kilkukrotnie z prawdą. Palikot skorzystał z tych informacji operując faktami w iście Palikotowy sposób.

Dzisiejsze obrady komisji ds. hazardgate pokazały, że dążenie do poznania prawdy i ustalenia faktów nie zajmuje wysokiego miejsca w hierarchii priorytetów członków komisji. Nie jest też wysoko wartościowane przez przesłuchiwanego Zbigniewa Wassermanna.

Niejaki Krzysztof Mielewczyk, znany jako mąż senator PiS-u Doroty Arciszewskiej-Mielewczyk produkuje wódki Palycot, Prezydencką i Moheróvkę. Pierwsza z wymienionych doczekała się kompromitującej Mielewczyka promocji: jak donosi Dziennik.pl – próbki alkoholu otrzymali senatorowie.

Schetynę wyraźnie zabolał cios zadany mu, ze względu na fobie sondażowe, przez Tuska. Były wicepremier wydaje się nie pamiętać, że wprawdzie ból i cierpienie z nim związane jest w polityce dopuszczalne, ale nie publiczne okazywanie cierpienia.