Czy może być normalnym kraj, w którym od czasu do czasu i to bez specjalnego entuzjazmu obejdzie się jakąś tam rocznicę sukcesu, za to solennie i regularnie obchodzi się jubileusz każdej możliwej klęski? I czy widział ktoś miejsce jakiejś klęski, nad którym nie krążyłyby kruki, wrony, sępy? Pytanie tylko pozornie odbiega od charakteru naszego portalu. [...]
Zdarza się, że artysta jest niezadowolony ze swego wizerunku. Niektórzy twierdzą nawet, że po wiecznym niezadowoleniu z siebie poznaje się prawdziwego artystę. Jednak przesada, jak zawsze, także z tej cechy może uczynić źródło niebezpieczeństw.
Gdybym przyleciał do Polski z Marsa i moim pierwszym kontaktem z polityką było to, co DZIŚ mówią kandydaci na prezydenta, odniósłbym wrażenie, że trafiłem do raju. Oglądając spoty, czy słuchając wywiadów, trudno znaleźć coś z czym nie mógłbym się zgodzić.
Trudno wygrać walkę licząc na to, że przeciwnik zanudzi się na śmierć. Nawet jeśli jest się mistrzem tej dyscypliny. Nie mówiąc już o takim szczególe jak to, że w sportach walki sędziowie nakładają na zawodnika karę za pasywność. A jeśli sędziów jest kilkanaście milionów, prawdopodobieństwo nałożenia takiej kary jest wielkie.
Priorytety polskiej polityki zagranicznej są (jak niemal każde działanie polityczne) dość mgliście określone i na dobrą sprawę przeciętny obywatel miałby problem, by je wyartykułować. Dziś, w dzień parady na Placu Czerwonym w Moskwie jest okazja, by spróbować przynajmniej o tym porozmawiać.
„Czucie i wiara więcej mówi do mnie, niż mędrca szkiełko i oko” – napisał Adam Mickiewicz, popełniając tym samym jedną z większych zbrodni na narodzie polskim. Nie zdziwiłbym się, gdyby tym jego nieodpowiedzialnym wybrykiem zajął się kiedyś IPN.
Mówiąc wprost: trochę to dziwaczne. 36 posłanek PO pisze list miłosny do kandydata na kandydata, on zaś – na co dzień przykładny ojciec rodziny – odpowiada wierszem, który na twarzach części elektoratu wywoła uśmiech, a może i nawet rumieniec. Reszcie pozostaje zażenowanie. Wszystko zaś i tak jest kwestią proporcji
Miał być Tomasz ATRAKCJA Nałęcz i jest. W roli kandydata na prezydenta niegdysiejszy przewodniczący komisji śledczej ds. afery Rywina idzie – mówiąc krótko – po bandzie. Nie wierzy w sondaże, które nie dają mu szans, jest za to przekonany, że coś go łączy z – uwaga! – Barackiem Obamą. Kampania bilboardowa właśnie ruszyła.
Powoływać się na brukowiec? Odrażające i niegodne. Ale gdyby nie ten „szmatławy, niemiecki” dziennik, skąd dowiedzielibyśmy się o tym, jaki jest „codzienny” stosunek Marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego do prawa i przyzwoitości. Przez rękawiczki więc, ale gazetę otwieramy (tym łatwiej, że to wydanie elektroniczne).
Co różni Krzysztofa Putrę od Georga Busha? A Artura Zawiszę od Nicolasa Sarkozego? Poglądy – powie każdy. A poza nimi? Wąsy!
Rys. Łukasz Lenda