W sondażach ostatnio trudno się połapać – w jednych PO traci, w innych wprost przeciwnie. Ale jedno nie budzi wątpliwości: zupełnie marginalna rola SLD. I trudno się temu dziwić zważywszy na całkowitą nijakość lewicowego przywództwa. Grzegorz Napieralski jako polski Zapatero? Śmiechu warte.
Czasami doleci z burzą Do uszu bezmyślnej tłuszczy, Do wodzów, co kłamstwu służą, Głos wołający na puszczy. [Adam Asnyk, „Głos wołający na puszczy”]
Polityk, który ma okazję skrytykować konkurenta za… cokolwiek, uczyni to bezwzględnie. Gdy jednak pytany jest o własne błędy, zaniedbania, porażki lub niejasności związane ze swoją wcześniejszą działalnością, zwykle niczego nie pamięta. Nagły atak amnezji przytrafił się także niczego niespodziewającemu się wicemarszałkowi Niesiołowskiemu.
Wysokiej samooceny niedoszłego premiera z Krakowa trudno nie dostrzec. Emanuje ona w formie bardzo stężonej nawet w sytuacji, gdy Rokita mówi o innych osobach. Np. swoich niedawnych kolegach partyjnych. Tym razem mówił o sobie między wierszami wypowiedzi o Chlebowskim.
Rafał Grupiński nie dostał w tym tygodniu od kolegów łatwego zadania. Pierwszą „jedenastkę” Tuska mocno ostatnio przetrzebiły – nazwijmy to – kontuzje, trzeba więc było sięgnąć po kogoś ze świeżymi siłami i jeszcze nieograną twarzą.
Rys. Łukasz Lenda