SpinDoktorzy.PL

Bronisław Komorowski został zaprzysiężony na prezydenta w czasie, gdy na ulicach, a przede wszystkim przed Pałacem Prezydenckim toczy się spór. Teoretycznie spór o krzyż, w praktyce spór o jego prezydenturę. Trudno mu będzie pełnić urząd w sytuacji, gdy wybory,  jak nigdy wcześniej, podzieliły Polaków.

Podział dla jednych jest prosty: na pseudo i prawdziwych Polaków. Dla innych podział ten już nie jest taki prosty, a jest wręcz niezrozumiały. Ale dziś nie o tym. Dziś o wzniosłej chwili zaprzysiężenia nowego prezydenta, wybranego nie inaczej, jak w demokratycznych wyborach.

Trudno ukryć wzruszenie, gdy staje się w takiej chwili, w tym miejscu, gdzie bije serce polskiej demokracji. […] To wielki zaszczyt i wielkie zobowiązanie. Dziękuję wszystkim, którzy wraz ze mną i moją rodziną przeżywają tę doniosłą chwilę i tutaj w polskim Sejmie, i w polskich domach.

Tak. Bronisław Komorowski dostąpił zaszczytu a to przekłada się na to, że raz dane mu zaufanie powinno teraz zaowocować. Czym? Tu już zdania są podzielone.

Obejmuję najwyższy urząd RP po wyborach, które nastąpiły w szczególnych okolicznościach, gdy Polska musiała stawić czoła wielkiej narodowej tragedii; gdy w katastrofie pod Smoleńskiem zginął prezydent Lech Kaczyński i jego małżonka, zginęli reprezentanci elit państwowych i wybitni przedstawiciele polskiego życia publicznego i społecznego.

Dobrze wiedzieć, że prezydent zdaje sobie sprawę z okoliczności swojej wygranej. Daje to podstawę, by sądzić, iż zdaje sobie on również sprawę z podziału jaki dokonał się w trakcie ostatnich miesięcy.

Demokratyczny ład instytucjonalny, który zbudowaliśmy w ciągu 20 lat zmian w Polsce sprawił, że w tym trudnym czasie potrafiliśmy zapewnić ciągłość władzy państwowej, potrafiliśmy godnie oddać hołd ofiarom katastrofy.

Czy aby na pewno?

Trzeba nam więcej spokoju i zrozumienia, a mniej walki, niechęci, pogardy, a czasem i nienawiści.

Amen. Tylko, że chcieć, a móc to często dwie zupełnie różne sprawy. Tak jest w tym przypadku. Nie bez znaczenia jest fakt, że obrońcy krzyża w imię pamięci ofiar skandują imię prezesa partii opozycyjnej. Jeszcze większe znaczenie ma to, że partia opozycyjna nie robi nic, aby ich zwolennicy zachowali należny szacunek dla krzyża, który upamiętnia wszystkie ofiary katastrofy pod Smoleńskiem.

A co na to Jarosław Kaczyński? Jarosław Kaczyński na zaprzysiężeniu prezydenta się nie stawił okazując tym samym brak szacunku dla Komorowskiego oraz brak akceptacji i uznania wyniku demokratycznych wyborów. Tym samym pokazał, nie pierwszy raz zresztą, że większość tylko wtedy ma rację, gdy racja ta pokrywa się z jego własną.

Będę dbał, żeby polski żołnierz narażający swoje zdrowie i życie zawsze wiedział, jaki jest celi i czasowy horyzont działań, żeby rozumiał zadanie.

Zatem dlaczego giną nasi rodacy w Afganistanie i Iraku? Czy wojna amerykanów o ropę jest rzeczywiście naszą wojną? Przecież my, Polacy nie umiemy wywalczyć nawet wyjazdów do USA bez wiz.

Przez ostatnie dwie dekady zmieniliśmy się, ale wyzwania przed nami. Musimy inwestować w infrastrukturę, utrzymać w ryzach finanse, poprawić edukację, inwestować w badania naukowe, lepiej finansować instytucje kultury.

Musimy, powinniśmy. I co dalej? Nie ma pieniędzy na emerytury, na służbę zdrowia, podwyżka podatków ma załatać dziurę budżetową. Skąd pieniądze na realizację wielkich wizji?

Orędzie prezydenta, określone jako nudne i pełne wielkich, ale nic nie znaczących słów nie jest inne od tych, wygłaszanych przez jego poprzedników. Zwyczajnie kolejny raz usłyszeliśmy wizję Polski silnej, dobrze zorganizowanej, współpracującej na forum międzynarodowym. Jakie to ma znaczenie? Nijakie. Polska stać będzie jak stoi, ale wyborcy nie chcieliby usłyszeć tego, że zmienił się tylko prezydent. Polacy chcą usłyszeć o dobrobycie, jaki będzie im dany w zamian za oddany głos. Jednak żeby prezydent nie spoczął na laurach. My, Polacy jak nikt inny umiemy skrupulatnie rozliczać z obietnic wyborczych.

Justyna Frankel