SpinDoktorzy.PL

Tak się złożyło, że dziś będzie znowu o Lepperze. Zapewne nie wszyscy rzecz odnotowali, na wszelki wypadek ogłaszam wszem i wobec: Andrzej Lepper został blogerem. Nie jest już wprawdzie politykiem głównego nurtu ale historia lubi się powtarzać, warto więc być z jego blogiem na bieżąco.

Przygodę z blogowaniem rozpoczął od notki z dnia 24 marca 2010. W pierwszej kolejności postanowił przypomnieć wszystkim kim jest. Jak słusznie zauważył:

Zapewne zdecydowana większość z Państwa o mnie słyszała

dodał jednak, nieco mniej słusznie:

…jednak sądzę, że to co o mnie wiecie nijak ma się do stanu faktycznego.

Nie zapominajmy, że o „stanie faktycznym” dostatecznie gorliwie zaświadczał od lat sam Andrzej Lepper w każdym swoim wystąpieniu publicznym. Manipulacje mediów, które Lepper uważa za źródło swojego politycznego upadku, nie były więc konieczne. Do rzeczy jednak. Przyjrzyjmy się bliżej temu, co Lepper wybrał ze swojego bogatego życiorysu. Najciekawszym wątkiem wydał się ten najgorętszy, sprzed trzech lat:

W 2007 na Samoobronę i na mnie osobiście wylano największe w mojej działalności kubły pomyj. Nasi przeciwnicy wykorzystali żal kobiety, która przegrała wybory i za swoją porażkę obarczyła władze partii do ataku na nas. Co najbardziej bulwersujące w bezpardonowej walce z nami wykorzystano organa wymiaru „sprawiedliwości”.

Zaraz, zaraz… Trzeba sobie uczciwie powiedzieć, pierwsza część wypowiedzi Leppera to niestety prawda. Pani Aneta Krawczyk rozpętała aferę wokół przewodniczącego Samoobrony i jego współpracownika Łyżwińskiego zaraz po tym, jak przegrała walkę o stołek parlamentarzysty a następnie samorządowca (odpowiednio w 2005 i 2006 roku) oraz po wykluczeniu jej z Samoobrony. Afery zapewne by więc nie było, gdyby nie polityczne niepowodzenia.

Jej oskarżenia były jednak, jak wynika z zeznań świadków, mocno osadzone w rzeczywistości, co zresztą potwierdził sąd. Jak się okazuje, sąd to organ politycznie wykorzystywany i to na dodatek bezpardonowo. Jedynym zaakceptowanym przez Leppera uzasadnieniem seksafery był więc żal kobiety wywołany porażką polityczną.

Lepper dodaje:

Jadnak nie poddajemy się i dalej działamy na rzecz najsłabszych.

To powinno najsłabszych nieźle wystraszyć.

W dalszej kolejności Lepper wymienia swoje liczne odznaczenia, podkreślając:

Nie zbyt często się chwalę wyróżnieniami i tytułami, które otrzymałem, ale chyba w państwie, gdzie wciąż mamy elementy cenzury to błąd. Tak więc przypomnę.

Kolejne notki były już znacznie mniej ciekawe. W jednej z nich znalazł się tekst Tomasza Jankowskiego, młodego działacza Samoobrony, który miał stanowić potwierdzenie żywotności partii i jej, także personalnej, dynamiki. Reszta to rytualne: wyraz żalu po śmierci Jana Pawła II oraz wyrazy współczucia po tragedii w rosyjskim metrze.

Rzecz godna uwagi znalazła się w ostatniej, opublikowanej 2 marca notce świątecznej. Lepper napisał w niej:

Chcę także podziękować za Państwa zainteresowanie blogiem, które znacząco przekroczyło oczekiwania,

(to drugie to oczywista nieprawda)

liczne życzenia, komentarze i rady, które napływają od Państwa. Z pewnością wiele z nich zasługuje na przeanalizowanie, a niektóre także na wcielenie w życie.

Jak widać Lepper traktuje rolę blogera bardzo poważnie. Ma bowiem świadomość, że jest to obecnie jedyny kanał komunikacji medialnej, który może być w całości przez niego kontrolowany. Samo nazwisko byłego wicepremiera spowoduje najprawdopodobniej, że będzie to jeden z poczytniejszych blogów politycznych. Pozostaje więc wypełnić go nieco bardziej kontrowersyjną treścią niż wyrazy uznania dla Jana Pawła II.

Rafał Garpiel