SpinDoktorzy.PL

Można (a nawet trzeba) Donalda Tuska krytykować, ale jednego odmówić mu nie można: skuteczny jest jak mało kto. Co prawda nie w tym, do czego został wybrany (zarządzanie państwem), ale i tak doceniamy. W końcu polityka to dziś głównie autopromocja. Tusk jest zatem politykiem wielkim. W maju otrzyma stosowne wyróżnienie – Nagrodę Karola Wielkiego

Stało się to, co się miało stać. Nikt nie ucierpiał, niebo się nie zawaliło. Nie było fajerwerków ani owacji na stojąco. Ot debata, która wg słownika oznacza jedynie długą dyskusję na poważne tematy, sprowadzona została do czegoś na wzór pogawędki.

Nowa wersja starej reklamy: uderzamy człowieka w głowę komputerem za 3 tys. PLN. Głowa pęka. Powtarzamy operację przy użyciu prymitywnej maczugi za 87,50 PLN sztuka. Głowa pęka. Głos zza kadru: jeśli efekt ten sam, to po co przepłacać?

Eh, kiedyś to były czasy! A każda okazja jest dobra, żeby powspominać. Dla Jerzego Szmajdzińskiego pretekstem do podróży w przeszłość okazała się decyzja rządu Tuska, by planowaną elektrownię atomową wybudować w Żarnowcu. Czyli dokładnie tam, gdzie 30 lat temu, chcieli to zrobić ówcześnie partyjni towarzysze popularnego SuperSzmai. Ale wtedy oszołomy nie chciały słuchać.

Politykiem z góry skazanym na przegraną jest ten, którego reakcje można przewidzieć w 100%. Tak dokładnie da się przepowiedzieć, jak się zachowa i co zrobi, że bez trudu można wprowadzić go w dowolną pułapkę.

Podczas gdy cała Polska zastanawiała się czy przedstawienie w reżyserii Komorowskiego i Sikorskiego jest zgodne z prawem Państwowa Komisja Wyborcza orzekła, że owszem i show can go on…

Jeśli poważny argument w sporze, w którym jedną z postaci jest szef rządu, to stwierdzenie, że dana pielęgniarka „jest” oraz potwierdzenie tego na papierze, to.. No właśnie: czy ktoś sobie tu robi jaja?

Przywykliśmy uważać politykę za rodzaj gry, połączenie publicznej partii szachów z grą w piłkę w państwie Majów. Tam przegrywający płacili za klęskę głowami. W grze, jak to w grze, relacje osobiste się nie liczą.

To, że każdy człowiek jest inny, że różnimy się mniej lub bardziej, raczej nikogo nie dziwi. Wychodząc z tego założenia Radosław Sikorski postanowił swoją odmienność zaakcentować inaczej. Otóż Sikorski różni się nie tyle od urzędującego prezydenta, co różni się od niego bardziej niż jego partyjny konkurent Komorowski.

Dziś gruchnęła druzgocąca dla zwolenników PiS-u wiadomość. W wielkich miastach Polski pozostało im ledwie 15 procent poparcia (z niedawnych ok. 30 procent). Sytuacja wygląda naprawdę beznadziejnie. Przynajmniej dopóki nie przyglądniemy się strukturze demograficznej Polski.